วันแห่งความรัก.............
posted on 13 Feb 2012 22:26 by petitefleursช่วงนี้เป็นช่วงชีวิต ที่ค่อนข้างวุ่นวาย
เรียนหนักทุกวัน เรียกว่าได้หยุดเมื่อไร จะขอนอนให้สบายใจ
แต่..................เดียวก่อนนะ !
นานเท่าไรแล้วที่เราไม่ได้กลับบ้าน
นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้คุยกับพ่อกับแม่
.....................................................
เสียงแห่งสามัญสำนึก ดังก้องอยู่ในหัว ทุกครั้งที่ว่างจากการเรียน
ฉันจำได้............ว่าเคยพูดกับตัวเองไว้ว่า
ไม่ว่าจะเรียนหนักแค่ไหน
แค่การยกหูโทรศัพท์ โทรกลับไปถามไถ่ทุกข์ สุข คนที่เลี้ยงเรามาจนโต
" ไม่ได้ มีความลำบาก อะไรเลย "
ฉันเคย ตำหนิผู้คนที่ฉันได้ยินเขาเหล่านั่นบ่นกันเสมอว่า
" ไม่มีเวลากลับบ้านเลย "
" ไม่มีเวลาโทรหาแม่เลย"
ฉัน. ... ณ ตอนนั้น ตำหนิอยู่ในใจและรู้สึกไม่ชอบจากใจจริง
ฉันคิดเสมอว่า " มันไม่ได้ยากเลยนะ"
......................................................
แล้ว ณ วันนี้
กลับเป็นฉันเองซะอีก...........ที่มักจะบ่นกับตัวเองแบบนั้น
จนเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ฉันมีเวลาว่าง
เลยกลับบ้านทันที .............แต่การกลับครั้งนี้
เนื่องจากเป็นวันศุกร์ คนเยอะ รถติด
ทำให้ใช้เวลาในการเดินทางค่อนข้างนาน
ทั้งๆที่ปกติ จากกทม ไปบ้านฉัน ใช้เวลาไม่เกิน 2ชั่วโมงด้วยซ้ำ
วันนั้นฉันถึงบ้าน 4 ทุ่มครึ่ง
บรรยากาศตอนนั้น ทั้งฝนตก ทั้งดึก ด้วยความที่เป็นชนบท
แต่คนที่ตั้งตารอฉันมาตั้งแต่เย็น
แค่ฉันบอกว่าจะกลับบ้านนะค่ะ
คนที่ขับมอเตอร์ไซต์ฝ่าฝนมารับฉันตอน 4ทุ่ม
เป็นคน คนเดียวกันกับที่อุ้มท้องฉันมา 9 เดือนและเลี้ยงฉันมาจนตอนนี้
..................................................................
วันแห่งความรักปีนี้ ก็ยังคงอุทิศรักให้กับคนที่รักฉันมากที่สุดทั้งสองคนนั้น
หนู รักพ่อกับแม่ นะค่ะ